Elisabeth van Culemborg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Elisabeth van Culemborg (geboren op het voormalig slot van Hoogstraten op 30 maart 1475 - overleden Culemborg 9 december 1555), bijgenaamd 'Vrouwe Elisabeth', was de laatste vrouwe van de heerlijkheid Culemborg.

Kort voor haar overlijden verhief Karel V de heerlijkheid tot graafschap.

Elisabeth huwde in 1491 met Jan van Luxemburg die in 1508 overleed. Ze was de rijke erfdochter van jonker Jasper van Culemborg en Johanna van Bourgondië.

In 1509 huwde deze eerste hofdame en nicht van landvoogdes Margaretha van Oostenrijk met Antoon I van Lalaing. Antoon werd in 1530 waarnemend landvoogd van de Nederlanden.

Ze schonk haar echtgenoot eerst het vruchtgebruik en later de volle eigendom van de heerlijkheden Hoogstraten, Minderhout en Rijkevorsel en haar eigendommen in Meer, Meerle en Meersel, naast de zogenaamde Hoven van Hoogstraten in Brussel en Mechelen.

Het Land van Hoogstraten werd opnieuw één geheel dat door Keizer Karel op 25 november 1518 tot graafschap Hoogstraten werd verheven. Vanaf toen liet de graaf zich in politieke middens kortweg Hoogstraten noemen.

In haar testament bepaalde ze dat haar nalatenschap moest besteed worden aan het bouwen van een weeshuis. Dit huis bleef tot 1956 bestaan.