Hagenpreek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een hagenpreek is een kerkdienst in de open lucht.

Deze werden in de Nederlanden veel gehouden door Calvinisten in 1566 en de volgende jaren, omdat openlijke geloofsuitoefening hun verboden was. Nabij de duinen van Dishoek (Walcheren) vond in 1566 de eerste hagenpreek van Nederland plaats. In hetzelfde jaar werd in het dorp Zemst eveneens een hagenpreek gehouden. Vandaar bedreigden de protestanten zowel Mechelen, Vilvoorde als Brussel^[1]

Ook de Lutheranen hielden in de 16de eeuw onder andere op het Kiel bij Antwerpen hagenpreken.

Ook bij de Afscheiding, een scheuring in het Nederlandse protestantse kerkgenootschap in 1834, kwamen dergelijke diensten voor.

Onder meer ter herinnering aan deze diensten worden begin 21e eeuw op het eiland Tiengemeten weer jaarlijks dergelijke hagenpreken gehouden.

Een nu nog bekende plek waar vroeger hagenpreken werden gehouden is de Papeloze kerk bij Schoonoord. Vanaf 2006 worden daar eveneens weer hagenpreken gehouden, in de landstaal (Drents), maar met een zeer groot verschil ten aanzien van de oorspronkelijke diensten. In de 16e eeuw waren de preken vaak gericht tegen de kerk van Rome en de roomse koning van Spanje. Nu zijn ze bedoeld om de grondprincipes van het christendom uit te diepen, op een zodanige wijze dat er sprake is van een laagdrempelige oecumenische dienst.

[bewerken] Noten