Vrede van Nijmegen
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Met de Vrede van Nijmegen wordt in het Nederlands een vredesverdrag bedoeld dat op 10 augustus 1678 in Nijmegen gesloten werd tussen de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden en Frankrijk.
De Vrede van Nijmegen maakte een einde aan de vijandelijkheden tussen de Republiek en Frankrijk.
Ath, Binche, Charleroi, Gent, Kortrijk, Oudenaarde, Zoutleeuw, Het land van Waas, Limburg,Overmaas en Veurne kwamen opnieuw toe aan de Spaanse Nederlanden.
Franche Comté, Aine, Bailleul, Bavai, Bouchain, Cambrai, Condé, Ieper, Kassel, Maubeuge, Menen, Poperinge, Saint-Ghislain, Saint-Omer, Valenciennes, Waasten en Wervik bleven na de innames Frans bezit. Een hele reeks "Duitse" gebieden komen onder Franse invloed: de Elzas, Lotharingen, Bouillon, Freiburg, en andere.
Internationaal wordt met de Vrede van Nijmegen meerdere samenhangende verdragen bedoeld die in 1678-79 in Nijmegen gesloten werden om een einde te maken aan de Hollandse Oorlog. Deze verdragen zijn:
- 10 augustus 1678: het al eerder genoemde verdrag tussen Frankrijk en de Republiek
- 17 september 1678, tussen Frankrijk en Spanje
- 5 februari 1679, tussen Frankrijk en Zweden en het Heilige Roomse Rijk
- 19 maart 1679, tussen Zweden en het Sticht Münster
- 2 oktober 1679, tussen Zweden en de Nederlandse Republiek
Doordat Frankrijk en de Nederlanden vrede sloten, zagen ook Spanje en de Duitse keizer zich verplicht de Franse macht te erkennen. De toegevingen aan Frankrijk werden in de daaropvolgende decennia, bij de vrede van Rijswijk (1697) en bij de vrede van Utrecht (1713), gedeeltelijk teruggenomen.
[bewerken] Trivia
Marc-Antoine Charpentier schreef een Te Deum voor de Vrede van Nijmegen. De prelude van dit Te Deum is een andere dan de Eurovisie-tune. Deze laatste Prélude werd gecomponeerd in 1690, 12 jaar ná de Vrede van Nijmegen.
