Partij van de Arbeid (Nederland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Partij van de Arbeid
Pvda affiche2.jpg
Partijvoorzitter Lilianne Ploumen
Partijleider Wouter Bos
Fractieleider Eerste Kamer Han Noten
Fractieleider Tweede Kamer Mariëtte Hamer
Delegatieleider Europees Parlement Thijs Berman
Zetels in de Eerste Kamer
Zetels in de Tweede Kamer
Zetels in het Europees Parlement
Fusie van SDAP, VDB en CDU
Oprichting 9 februari 1946
Richting Centrum-links
Ideologie Sociaaldemocratie
Jongerenorganisatie Jonge Socialisten
Wetenschappelijk Bureau WBS
Europese fractie PSAD
Europese organisatie PES
Internationale organisatie SI
Website www.pvda.nl
Portaal  Portaalicoon   Politiek

De Partij van de Arbeid (PvdA) is een Nederlandse politieke partij van sociaaldemocratische signatuur. Sinds de oprichting op 9 februari 1946 is de partij onafgebroken vertegenwoordigd geweest in de Eerste en de Tweede Kamer.

De partij heeft in haar geschiedenis meermalen regeringsverantwoordelijkheid gedragen. De langste (onafgebroken) periode was van 1989 tot 2002, vanaf het derde kabinet-Lubbers tot en met het tweede kabinet-Kok. De partij maakt deel uit van het vierde kabinet-Balkenende.

De partijleider is sinds november 2002 Wouter Bos. Op 25 september 2007 werd Lilianne Ploumen gekozen als partijvoorzitter.

Inhoud

[bewerken] Signatuur

De PvdA is een sociaaldemocratische politieke partij.

Op het partijcongres van 29 januari 2005 werd een 'beginselmanifest' aangenomen. Daarmee nam de partij afscheid van het oude beginselprogramma van 1977, waarin de nationalisatie van belangrijke industrieën, banken en verzekeringsmaatschappijen werd bepleit. Het nieuwe 'beginselmanifest' spreekt van het recht op 'de zekerheid van een fatsoenlijk bestaan', waardoor iedereen 'volwaardig aan de samenleving kan deelnemen'.

[bewerken] Geschiedenis

[bewerken] Oprichting

De Partij van de Arbeid werd op 9 februari 1946 opgericht als voortzetting van de vooroorlogse Sociaal Democratische Arbeiders Partij (SDAP), de Vrijzinnig Democratische Bond (VDB) en de Christelijk-Democratische Unie (CDU). De PvdA wilde een 'doorbraakpartij' zijn, een gedachte die tijdens de Tweede Wereldoorlog is gevormd. Liberalen, sociaaldemocraten en christendemocraten, die in het verzet tegen de Duitse bezetting hadden samengewerkt, wilden één partij vormen en niet onderling strijd leveren. In de praktijk bleek de PvdA echter te links voor veel van de voormalige leden van de VDB, met als gevolg de oprichting van de VVD in 1948.

Een aantal ontevreden SDAP'ers richtte als reactie op de vorming van de PvdA de Oude SDAP (OSDAP) op, die echter begin jaren '50 weer ter ziele ging.

[bewerken] 1946 - 1965

In de periode 1946 tot en met 1958 vormde de PvdA samen met de KVP de zogenaamde 'brede-basiskabinetten' (rooms-rode coalitie). Vanaf 1948 bekleedde de sociaaldemocraat Willem Drees het premierschap. De kabinetten onder zijn leiding legden de basis voor de sociale voorzieningen van de verzorgingsstaat.

Na 1958 kwam de PvdA tot de vorming van het kabinet-Cals in 1965 in de oppositie terecht. Deze periode werd gekenmerkt door een terugloop in kiezers voor de partij.

[bewerken] 1965 - 1989

Vanaf 1965 probeerde de beweging Nieuw Links de koers en de organisatie van de partij te wijzigen. Jongeren en vrouwen kregen een grotere rol in de organisatie en er kwam meer aandacht voor thema's als milieubescherming, feminisme en solidariteit met de Derde Wereld. De vernieuwing was tegen het zere been van een aantal prominenten, waaronder Willem Drees jr. die in 1970 DS'70 oprichtte.

Vanaf 1970 werd al nauw samengewerkt met de progressieve partijen PPR en D66. De samenwerking was de basis voor een gezamenlijk verkiezingsprogramma in 1972, onder de naam Keerpunt '72. De drie partijen vormden vervolgens samen met ARP en KVP het kabinet-Den Uyl. Na de verkiezingen van 1977 kwam de PvdA ondanks een winst van tien zetels echter weer in de oppositie terecht. In 1981 werd met CDA en D66 het tweede kabinet-Van Agt gevormd, maar dit was geen lang leven beschoren. Tot 1989 maakte de PvdA daarna geen deel uit van de regering. In 1986 werd Joop den Uyl opgevolgd door oud-FNV-voorzitter Wim Kok als politiek leider.

[bewerken] 1989 - 2002

Na de verkiezingen in september 1989 trad de PvdA toe tot het derde kabinet Lubbers. Maatregelen om de WAO aan te pakken leidden in de zomer van 1991 tot een interne crisis, waarna partijvoorzitter Marjanne Sint opstapte. Ze werd opgevolgd door Felix Rottenberg.

In 1994 leed de PvdA een verkiezingsnederlaag, maar werd ze tot ieders verrassing wel de grootste partij. Het kabinet-Kok I van PvdA, VVD en D66 was het eerste kabinet sinds de invoering van het algemeen kiesrecht zonder confessionele partijen. De sociaal-liberale koers stond internationaal bekend als de Derde Weg, en vond navolging bij de Britse regeringen onder leiding van Tony Blair en de Amerikaanse regeringen onder leiding van Bill Clinton. Tijdens deze regeerperioden werden progressieve wetten betreffende het homohuwelijk en euthanasie doorgevoerd.

[bewerken] 2002-heden

Campagnebusje 2006
De plaats van de PvdA in de Nederlandse politieke ruimte in 2006 volgens André Krouwel

Een half jaar voor de verkiezingen van 15 mei 2002 leek er electoraal nog geen vuiltje aan de lucht, maar de snelle opkomst van Pim Fortuyn en een turbulente verkiezingscampagne leidde uiteindelijk tot de grootste verkiezingsnederlaag in de historie van de PvdA: de partij haalde 23 zetels. Zelfs vóór de vergroting van de kamer tot 150 zetels in 1956 was de PvdA-fractie nog nooit zo klein geweest. De beoogde opvolger van Kok, Ad Melkert, trad daags na de verkiezingen af als partijleider en vertrok enkele maanden later uit de Tweede Kamer.

In november 2002 kozen de leden van de partij Wouter Bos tot nieuwe lijsttrekker en partijleider in een intern referendum . Hij nam de leiding in de fractie over van interim-fractievoorzitter Jeltje van Nieuwenhoven. Onder Bos werd op 22 januari 2003 bijna het gehele geleden verlies van mei 2002 weer goedgemaakt. De PvdA werd met 42 zetels de tweede partij van Nederland, na het CDA met 44 zetels.

Na de verkiezingen werden coalitie-onderhandelingen gevoerd tussen PvdA en CDA, maar die ketsten af, waarna CDA, VVD en D66 het kabinet Balkenende II vormden. De PvdA belandde vervolgens in de oppositie.

Na de aanvankelijke winst van drie jaar eerder leed de partij met lijsttrekker Wouter Bos bij de Tweede Kamerverkiezingen 2006 net als in 2002 opnieuw een groot electoraal verlies. Het verlies ging deze keer gepaard met een ongekend grote winst voor de SP. Hoewel prognoses enkele maanden eerder erop duidden dat de PvdA 50 à 55 zetels zou halen, kwam de partij uit op 33 zetels. Met CDA en ChristenUnie vormde de PvdA vervolgens het vierde kabinet-Balkenende. Daarop kwam de partij in een crisis terecht, waarbij op 25 april 2007 eerst voorzitter Michiel van Hulten wegens een verschil van mening over een rapport waarin de verkiezingsnederlaag werd geanalyseerd. Daarna trad ook het voltallige bestuur af. Voormalig partijvoorzitter Ruud Koole trad aan als interim voorzitter. In september 2007 werd in een ledenraadpleging Lilianne Ploumen als nieuwe voorzitter gekozen. Zij versloeg zes medekandidaten, waaronder voormalig minister en Kamerlid Jan Pronk. Een jaar later werd de in februari 2007 aangestelde PvdA-minister Ella Vogelaar uit haar functie van Minister van Wonen, Wijken en Integratie ontheven nadat de PvdA-top het vertrouwen in haar had opgezegd.

Voor de Europese Parlementsverkiezingen 2009 werd Thijs Berman gekozen tot lijsttrekker, hij versloeg oud-campagneleider Jacques Monasch, voormalig Tweede Kamerlid Kris Douma en oud-wethouder Hannah Belliot. Op 15 maart 2009 stemde het partijcongres in met de kandidatenlijst voor deze verkiezingen. Met 12,1% van de stemmen behaalde de Partij van de Arbeid 3 zetels in de Europees Parlement. Naar de oorzaak van de scherpe daling van het aantal zetels loopt momenteel een intern onderzoek, onder leiding van Sharon Dijksma.

[bewerken] Organisatie

[bewerken] Wetenschappelijk bureau

Het wetenschappelijk bureau van de PvdA is de Wiardi Beckman Stichting. De stichting stelt zich ten doel een brug te vormen tussen wetenschap en de sociaaldemocratie. Zij is vernoemd naar Herman Bernard (Stuuf) Wiardi Beckman, een voormalig lid van de Eerste Kamer dat in de Tweede Wereldoorlog omkwam. Dit wetenschappelijk bureau heeft onder andere als initiatief de WBS Werkplaats. De WBS wordt geleid door Monika Sie Dhian Ho.

[bewerken] Vrouwen, jongeren en ouderen

In 1995 werd de vrouwenorganisatie Rooie Vrouwen in de PvdA in de partij geïntegreerd, in eerste instantie onder de naam Rosa-vrouwen-project. Vanaf 2000 werd dit het PvdA-vrouwen-netwerk (PVN). Samenwerking met vrouwen uit andere partijen is gebundeld in het Politiek Vrouwen Overleg (PVO). Een andere vrouwenactiviteit van de Partij van de Arbeid is het Multi Etnisch Vrouwennetwerk (MEV).

De Jonge Socialisten in de PvdA (JS) is de politieke jongerenorganisatie die is verbonden met de PvdA.

Voor ouderen is er de Landelijke Adviesgroep Ouderen (LAO).

[bewerken] Internationaal

De delegatie van de PvdA in het Europees Parlement maakt deel uit van de fractie van de Partij van de Europese Sociaaldemocraten (PES), een samenwerkingsverband van bijna alle Europese sociaaldemocratische partijen. De Partij van de Arbeid maakt daarnaast deel uit van het mondiale netwerk van sociaaldemocratische partijen, de Socialistische Internationale (SI).

Neveninstellingen van de PvdA zijn: de Alfred Mozer Stichting (AMS), ter ondersteuning van zusterpartijen in Oost-Europa en de Evert Vermeer Stichting (EVS), gericht op internationale samenwerking.

De PvdA is mede-oprichter van het Nederlands Instituut voor Meerpartijendemocratie, een organisatie van zeven Nederlandse politieke partijen die democratiseringswerk steunt in 17 landen.

[bewerken] Partijbestuur

Het huidige partijbestuur werd in het najaar van 2007 gekozen. Het bestaat uit:

Dagelijks bestuur:

Overige leden:

  • Marja Bijl, Piet Bijl, Anja van Gorsel, Siepie de Jong, Nora Kasrioui, Guido Reehuis, Keklik Yucel

Toegevoegde leden (met adviserende stem):

[bewerken] Ledenblad

Het ledenblad van de PvdA heet Rood. De Wiardi Beckman Stichting geeft daarnaast het blad Socialisme & Democratie uit.

[bewerken] Feiten en cijfers

[bewerken] Zetels in de Tweede Kamer

Ontwikkeling van het aantal zetels in de Tweede Kamer

1946 - 29
1948 - 27
1952 - 30
1956 - 34 (aantal Kamerzetels: 100)
1956 - 50 (aanpassing: Kamerzetels naar 150)
1959 - 48
1963 - 43
1967 - 37
1971 - 39
1972 - 43
1977 - 53
1981 - 44
1982 - 47
1986 - 52
1989 - 49
1994 - 37
1998 - 45
2002 - 23
2003 - 42
2006 - 33

[bewerken] Leden

Ledenaantallen PVDA
Jaar Aantal leden Jaar Aantal leden Jaar Aantal leden Jaar Aantal leden
1946 114.558 1967 130.960 1988 96.722 2009 56.507
1947 108.813 1968 116.736 1989 96.600
1948 117.244 1969 107.005 1990 91.784
1949 109.608 1970 98.671 1991 79.059
1950 105.609 1971 96.337 1992 73.807
1951 111.885 1972 94.229 1993 69.464
1952 111.351 1973 97.787 1994 68.053
1953 112.823 1974 103.140 1995 64.523
1954 119.561 1975 100.524 1996 60.907
1955 124.641 1976 95.548 1997 61.720
1956 142.140 1977 109.659 1998 61.600
1957 142.849 1978 121.274 1999 60.621
1958 137.778 1979 118.522 2000 57.374
1959 147.047 1980 112.929 2001 58.426
1960 142.853 1981 109.557 2002 57.374
1961 138.829 1982 105.486 2003 60.062
1962 139.375 1983 101.724 2004 61.935
1963 138.567 1984 99.347 2005 61.111
1964 142.426 1985 100.979 2006 61.913
1965 140.389 1986 103.760 2007 62.846
1966 134.476 1987 101.019 2008 59.327

Bron: PvdA - ledentallen (Documentatiecentrum Nederlandse Politieke Partijen)

[bewerken] Fractievoorzitters in de Tweede Kamer

[bewerken] Partijvoorzitters

[bewerken] Electoraat

Hoewel de aanhang van politieke partijen niet meer vaststaat en verkiezingsuitslagen behoorlijk kunnen schommelen heeft de PvdA een kernaanhang onder de sociaal zwakkeren, arbeiders en lagere middenklasse. De aanhang concentreert zich in de grote steden, in enkele middelgrote steden (waaronder Nijmegen), en in de drie noordelijke provincies. De gemeente waar de PvdA bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2006 procentueel de meeste stemmen haalde was Reiderland (42,65%) in de provincie Groningen. Minder aanhang heeft zij in Noord-Brabant en Zeeland.

[bewerken] Volksvertegenwoordigers en bestuurders

[bewerken] Regering

1rightarrow.png Zie lijst van bewindslieden voor de PvdA voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

[bewerken] Ministers

[bewerken] Staatssecretarissen

[bewerken] Tweede Kamer

1rightarrow.png Zie: huidige samenstelling Tweede Kamerfractie PvdA
1rightarrow.png Zie: alle (voormalige) Tweede Kamerleden voor de PvdA

[bewerken] Eerste Kamer

1rightarrow.png Zie: huidige samenstelling Eerste Kamerfractie PvdA
1rightarrow.png Zie: alle (voormalige) Eerste Kamerleden voor de PvdA

[bewerken] Europees Parlement

Sinds de Europese Parlementsverkiezingen van 2009 zitten de volgende drie politici namens de PvdA in het Europees Parlement:

Ten opzichte van de Europese Parlementsverkiezingen van 2004 verloor de PvdA vier zetels. De PvdA maakt in het Europees Parlement deel uit van de fractie van Partij van de Europese Sociaaldemocraten.

1rightarrow.png Zie ook lijst van PvdA-Europarlementariërs voor de periode 2004-2009

[bewerken] Provincies

[bewerken] Gedeputeerde Staten

[bewerken] Commissaris van de Koningin
[bewerken] Gedeputeerden

[bewerken] Provinciale Staten

[bewerken] Gemeenten

In Nederland zijn 121 burgemeesters van PvdA-huize. Enkele bekende namen zijn Job Cohen (Amsterdam), Ahmed Aboutaleb (Rotterdam). Aleid Wolfsen (Utrecht), Peter Rehwinkel (Groningen), Rob van Gijzel (Eindhoven) en Bert Middel (Smallingerland).

De PvdA levert verder 301 wethouders en stadsdeelbestuurders en 1664 gemeenteraadsleden en deelraadsleden.

[bewerken] Waterschappen

De waterschapsverkiezingen in november 2008 vinden voor het eerst plaats met behulp van een lijstenstelsel in plaats van voorheen het personenstelsel. De PvdA doet in een groot aantal waterschappen mee, meestal zelfstandig en soms als onderdeel van de groen-rode coalitie Water Natuurlijk.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links


Persoonlijke instellingen